Sunday, June 20, 2010

Ιούνιος 2010, Σάββατο 19


Σήμερα είδα έναν άλλο Μάνθο... Με ένα βλέμμα φωτεινό και χαρούμενο, με μια φάτσα που γελούσε ολόκληρη... Με υποδέχτηκε με κουταβίσια χαρά - σε τίποτα δεν θυμίζει το στωικό σκυλί που έμοιαζε να αναρωτιέται τι θα του συμβεί... Έμεινα μαζί του κοντά μια ώρα και δεν ξεκόλλησε στιγμή από δίπλα μου - διεκδικούσε χάδια, ήθελε να φάει το ρολόι μου, μάσησε τα μαλλιά μου - όλα αυτά που κάνει ένα κουτάβι...

Ο Μάνθος ξανάγινε το κουτάβι που έπρεπε να είναι :-)))

Στάθηκε στα 4 ποδαράκια του για λίγο, έκανε 4-5 βήματα στη σειρά, γαύγισε όταν πέρασε κάποιος έξω από το χώρο του και σαν κύριος ξανασηκώθηκε να με χαιρετήσει όταν έφευγα. Η Κριστίν μου είπε ότι στέκεται όλο και πιο συχνά και ότι κάνει συνέχεια βηματάκια-είναι πολύ ευχαριστημένη με την πρόοδό του.

Θέλει ακόμα δουλίτσα ο Μανθούλης μας, τόση ακινησία ατρόφησε τους μυς του και μέχρι να δυναμώσουν για να τον στηρίζουν θα χρειαστεί υπομονή και μπόλικη προσπάθεια. Είμαστε σε καλό δρόμο όμως και πολύ-πολύ αισιόδοξοι.


Εκείνος κάνει την περισσότερη δουλειά και τη μεγαλύτερη προσπάθεια. Εμείς, από τη μεριά μας, μένει να τον στηρίξουμε στον αγώνα του, εξασφαλίζοντάς του την υδροθεραπεία του και τη σωστή μετεγχειρητική φροντίδα!

Λούση Κυριακού
lkyr@ans.gr



8 comments:

Anonymous said...

mpravo kouklaki m!!!!!

Λούση Κυριακού said...

Μανθούλη μου γελαστέ και χαρούμενε, όλοι σε καμαρώνουμε και θαυμάζουμε την επιμονή και το κουράγιο σου... Όπως και να έρθουν τα πράγματα, δεν θα είσαι ποτέ πια μόνος σε αυτή τη ζωή, δεν θα ξαναχρειαστεί ποτέ πια να παλέψεις για την επιβίωσή σου, δεν θα ξαναπεινάσεις, δεν θα ξανακρυώσεις, δεν θα ξαναφύγεις τρέχοντας για να γλυτώσεις από τους ανθρώπους... Τα καλύτερα έρχονται Μάνθο μου! :-)

Anonymous said...

Vourkonoune ta matia kai mono apo tis foto pou vlepoume, bravo sto Mantho kai sta paidia pou ton voithane, poly spanio aytes tis meres! Telika yparchoune kai anthtropi! Marta.

natalia07 said...

Manthoyli moy stasou gera sta podia sou giati to theloume oloi mas polu!!! euxomai suntoma na vreis kai mia oikogeneia na empisteuteis k na agapiseis kai na afiseis pisw gia panta tin peripeteia pou ezises!!!

Anonymous said...

Μανθούλη είμαι τόοοοοοσο περήφανη για σένα και για τους ανθρώπους που στέκονται δίπλα σου και σε βοηθούν! Μαρίνα σ' ευχαριστούμε που μας ενημερώνεις για το φιλαράκι μας! Να' στε όλοι καλά!

Tammy said...

ΜΑΝΘΟΥΛΗ, ΚΟΙΤΟΝΤΑΣ ΚΑΝΕΙΣ ΤΑ ΖΩΗΡΑ ΜΑΤΑΚΙΑ ΣΟΥ ΚΑΤΑΛΑΒΑΙΝΕΙ ΠΟΣΟ ΑΠΟΛΥΤΑ ΜΑΓΙΚΗ ΕΙΝΑΙ Η ΔΥΝΑΜΗ ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ ΠΟΥ ΤΩΡΑ ΕΙΝΑΙ ΚΟΜΜΑΤΙ ΤΗΣ ΖΩΗΣ ΣΟΥ! ΝΑ ΞΕΡΕΙΣ ΠΩΣ ΘΑ ΕΙΜΑΣΤΕ ΕΔΩ ΓΙΑ ΣΕΝΑ...ΠΑΝΤΑ ΚΑΙ ΣΥ ΘΑ ΕΙΣΑΙ ΠΑΝΤΑ ΣΤΙΣ ΚΑΡΔΙΕΣ ΜΑΣ, ΣΤΟ ΜΥΑΛΟ ΜΑΣ...ΓΙΑΤΙ ΕΤΣΙ ΤΟΣΟ ΑΠΛΑ ΚΕΡΔΙΣΕΣ ΤΗΝ ΑΓΑΠΗ ΟΛΩΝ ΜΑΣ.

ΕΙΜΑΣΤΕ ΟΛΟΙ ΕΔΩ ΓΙΑ ΣΕΝΑ, ΓΛΥΚΟ ΜΑΣ ΑΓΟΡΙ!!!

ΠΟΛΛΑ ΦΙΛΙΑ ΑΠΟ ΡΟΔΟ!

Anonymous said...

psuxoula m!!!!to zouzouni mas!einai kala!k auto fainetai sto vlema tou!olo paixnidia thelei!!!!o mikroulhs more!k xamogelaei!!!

george balis said...

Ανυπομονώ να δω τον Μάνθο να στέκεται παντοτινά στα πόδια του....πόσο δύναμη μας δίνει άραγε αυτή η ψυχή......!!!!Κουράγιο αγόρι μου.... δεν φαντάζεσαι τι ωραία στιγμές έρχονται για σένα.
ΜΠΡΑΒΟ ΜΠΡΑΒΟ ΜΠΡΑΒΟ Μαρίνα αλλά και στα υπόλοιπα παιδιά..